Τα πάνω κάτω έρχονται στην κινητή και τη σταθερή τηλεφωνία,από τις 31 Μαρτίου *

Τα πάνω κάτω έρχονται στην κινητή και τη σταθερή τηλεφωνία,από τις 31 Μαρτίου *

Αναρτήθηκε από ΖΗΤΑ blog 29 Μαρτίου 2014 | 18:27

ZHTA blog ➤Μετά από διαρκείς μεταβολές και καθυστερήσεις που έφτασαν μέχρι και το ενάμιση έτος, ενεργοποιούνται διατάξεις που ενισχύουν τα δικαιώματα των καταναλωτών τηλεφωνικών υπηρεσιών.
Πλέον οι εταιρίες υποχρεούνται να ...

τηρούν λίστες με τους Διεθνείς Κωδικούς Κινητών Τηλεφώνων (International Mobile Equipment Identity, IMEI) κλεμμένων κινητών και να μπλοκάρουν τη χρήση των τηλεφώνων αυτών, να επιστρέφουν χωρίς αίτημα του καταναλωτή αναλογία του παγίου σε περίπτωση διακοπής τω υπηρεσιών άνω της μίας ημέρας

(βλάβες ειδικά στα σταθερά τηλέφωνα) ή όταν οι υπηρεσίες είναι κατώτερες των συμφωνηθέντων, να μην κόβουν για χρέη τις συνδέσεις αν δεν έχουν προειδοποιήσει 15 ημέρες πριν (το SMS δεν θεωρείται ειδοποίηση) καθώς και να διατηρούν για μεγάλο διάστημα τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι χρεώσεις που επιβάλλουν στους καταναλωτές είναι ορθές

Αναλυτικά οι νέες διατάξεις προβλέπουν:

1. Οι πάροχοι υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας τηρούν λίστες με τους Διεθνείς Κωδικούς Κινητών Τηλεφώνων (International Mobile Equipment Identity, IMEI) κλεμμένων συσκευών των χρηστών. Η εγγραφή του IMEI ενός κινητού στη λίστα αυτή πραγματοποιείται μετά από σχετική έγγραφη αίτηση των χρηστών, οι οποίοι δήλωσαν νομίμως την κλοπή της συσκευής τους. Κάθε πάροχος ενημερώνει ανά μήνα τους υπόλοιπους παρόχους σχετικά με τα IMEI κλεμμένων συσκευών των χρηστών του. Οι πάροχοι απαγορεύουν την πραγματοποίηση κλήσεων από συσκευή με IMEI που ανήκει στην εν λόγω λίστες.

2. Στην περίπτωση που η διαθεσιμότητα του δικτύου ή/και των παρεχόμενων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών είναι χαμηλότερη από την ποιότητα παροχής υπηρεσιών που το πρόσωπο υποχρεούται να παρέχει σύμφωνα με τις διατάξεις των Γενικών Αδειών ή με τα ειδικά δικαιώματα χρήσης ραδιοσυχνοτήτων ή αριθμών που του έχουν εκχωρηθεί ή με τους όρους της σύμβασης

καθώς και στην περίπτωση βλάβης που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα του συνδρομητή ή τρίτου προσώπου και οδηγούν σε διακοπή της παροχής των παρεχόμενων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στο συνδρομητή, εκτός από τις περιπτώσεις λόγω ανωτέρας βίας, o πάροχος οφείλει, να πιστώνει το συνδρομητή με το τμήμα του καταβαλλόμενου από αυτόν ποσού του παγίου τέλους, που αντιστοιχεί στη χρονική περίοδο της διακοπής των παρεχόμενων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και εφόσον η βλάβη υπερβαίνει το χρονικό όριο μίας (1) εργάσιμης ημέρας, από την επόμενη εργάσιμη της δήλωσης της βλάβης.

 Η πίστωση στις ανωτέρω αναφερόμενες περιπτώσεις πραγματοποιείται από τον πάροχο αυτόματα, προς τους συνδρομητές που έχουν δηλώσει βλάβη, σε επόμενο λογαριασμό του συνδρομητή, εντός εξαμήνου από την άρση της βλάβη, χωρίς προηγούμενη σχετική αίτηση του συνδρομητή. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να φαίνεται σαφώς στο λογαριασμό χρέωσης του συνδρομητή η πίστωση αυτή καθώς και η χρονική περίοδος κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η διακοπή.

3. Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον συνδρομητή των συμβατικών του υποχρεώσεων, λόγω ύπαρξης ληξιπρόθεσμης και απαιτητής οφειλής του τελευταίου προς τον πάροχο, αυτός οφείλει να ειδοποιεί τον συνδρομητή, ακόμη και διαμέσου του λογαριασμού του, για την απειλούμενη προσωρινή ή μόνιμη διακοπή και να προβαίνει σε προσωρινή διακοπή της παροχής των υπηρεσιών μόνο μετά τη πάροδο δεκαπέντε (15) ημερών από την νόμιμη και προσήκουσα κοινοποίηση προς αυτόν της σχετικής ειδοποίησης.

 Η αποστολή σχετικού γραπτού μηνύματος (SMS) δεν λογίζεται ως νόμιμη ειδοποίηση. Η διακοπή αυτή εφόσον είναι τεχνικώς εφικτό, περιορίζεται στην συγκεκριμένη υπηρεσία για την οποία δεν γίνεται εξόφληση. Κατά τη περίοδο προσωρινής διακοπής και εφόσον αυτό είναι συμβατό με τη συγκεκριμένη υπηρεσία θα πρέπει να επιτρέπεται η λήψη εισερχόμενων κλήσεων, εφόσον αυτές δεν χρεώνονται στον καλούμενο και η πραγματοποίηση εξερχόμενων κλήσεων που δεν συνεπάγονται χρέωση (ανεξάρτητα

του σχήματος τιμολόγησης δηλαδή ανά λεπτό, ανά κλήση ή χρόνο ομιλίας που συμπεριλαμβάνεται στο μηνιαίο πάγιο) για τον Συνδρομητή.Ο πάροχος κατά την περίοδο προσωρινής διακοπής δύναται να χρεώνει τα πάγια τέλη σύνδεσης στο τηλεφωνικό δίκτυο συμπεριλαμβανομένων και τελών που αφορούν σε προπληρωμένα πακέτα με την εξαίρεση της περίπτωσης όπου η προσωρινή διακοπή διαρκεί ολόκληρη την περίοδο τιμολόγησης οπότε ο πάροχος δύναται να χρεώνει μόνο τα πάγια τέλη σύνδεσης στο τηλεφωνικό δίκτυο που αντιστοιχούν στις παρεχόμενες υπηρεσίες για τις οποίες δεν υφίσταται προσωρινή διακοπή, μη συμπεριλαμβανομένων τελών που αφορούν σε προπληρωμένα πακέτα υπηρεσιών.

 Τα τέλη αυτά αναγράφονται ρητά στην σύμβαση του συνδρομητή. Κατά την προσωρινή διακοπή ο πάροχος οφείλει να ενημερώνει τον συνδρομητή για τις ανωτέρω χρεώσεις και ο συνδρομητής δύναται να αιτηθεί την άμεση οριστική διακοπή του.

4. Οι πάροχοι Δημόσιων Τηλεφωνικών Υπηρεσιών υποχρεούνται να διατηρούν τα δεδομένα για την επιβεβαίωση των χρεώσεων των λογαριασμών των συνδρομητών τους για χρονικό διάστημα ίσο με το μέγιστο χρονικό διάστημα που επιτρέπεται, από την κείμενη νομοθεσία προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, να πραγματοποιείται η φύλαξη και η επεξεργασία αυτών.

... συνέχεια ► http://www.omadazita.gr/2014/03/31_29.html#ixzz2xN2Leb9C

Τα πάνω κάτω έρχονται στην κινητή και τη σταθερή τηλεφωνία,από τις 31 Μαρτίου *

Τα πάνω κάτω έρχονται στην κινητή και τη σταθερή τηλεφωνία,από τις 31 Μαρτίου *

Αναρτήθηκε από ΖΗΤΑ blog 29 Μαρτίου 2014 | 18:27

ZHTA blog ➤Μετά από διαρκείς μεταβολές και καθυστερήσεις που έφτασαν μέχρι και το ενάμιση έτος, ενεργοποιούνται διατάξεις που ενισχύουν τα δικαιώματα των καταναλωτών τηλεφωνικών υπηρεσιών.
Πλέον οι εταιρίες υποχρεούνται να ...

τηρούν λίστες με τους Διεθνείς Κωδικούς Κινητών Τηλεφώνων (International Mobile Equipment Identity, IMEI) κλεμμένων κινητών και να μπλοκάρουν τη χρήση των τηλεφώνων αυτών, να επιστρέφουν χωρίς αίτημα του καταναλωτή αναλογία του παγίου σε περίπτωση διακοπής τω υπηρεσιών άνω της μίας ημέρας

(βλάβες ειδικά στα σταθερά τηλέφωνα) ή όταν οι υπηρεσίες είναι κατώτερες των συμφωνηθέντων, να μην κόβουν για χρέη τις συνδέσεις αν δεν έχουν προειδοποιήσει 15 ημέρες πριν (το SMS δεν θεωρείται ειδοποίηση) καθώς και να διατηρούν για μεγάλο διάστημα τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι χρεώσεις που επιβάλλουν στους καταναλωτές είναι ορθές

Αναλυτικά οι νέες διατάξεις προβλέπουν:

1. Οι πάροχοι υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας τηρούν λίστες με τους Διεθνείς Κωδικούς Κινητών Τηλεφώνων (International Mobile Equipment Identity, IMEI) κλεμμένων συσκευών των χρηστών. Η εγγραφή του IMEI ενός κινητού στη λίστα αυτή πραγματοποιείται μετά από σχετική έγγραφη αίτηση των χρηστών, οι οποίοι δήλωσαν νομίμως την κλοπή της συσκευής τους. Κάθε πάροχος ενημερώνει ανά μήνα τους υπόλοιπους παρόχους σχετικά με τα IMEI κλεμμένων συσκευών των χρηστών του. Οι πάροχοι απαγορεύουν την πραγματοποίηση κλήσεων από συσκευή με IMEI που ανήκει στην εν λόγω λίστες.

2. Στην περίπτωση που η διαθεσιμότητα του δικτύου ή/και των παρεχόμενων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών είναι χαμηλότερη από την ποιότητα παροχής υπηρεσιών που το πρόσωπο υποχρεούται να παρέχει σύμφωνα με τις διατάξεις των Γενικών Αδειών ή με τα ειδικά δικαιώματα χρήσης ραδιοσυχνοτήτων ή αριθμών που του έχουν εκχωρηθεί ή με τους όρους της σύμβασης

καθώς και στην περίπτωση βλάβης που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα του συνδρομητή ή τρίτου προσώπου και οδηγούν σε διακοπή της παροχής των παρεχόμενων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στο συνδρομητή, εκτός από τις περιπτώσεις λόγω ανωτέρας βίας, o πάροχος οφείλει, να πιστώνει το συνδρομητή με το τμήμα του καταβαλλόμενου από αυτόν ποσού του παγίου τέλους, που αντιστοιχεί στη χρονική περίοδο της διακοπής των παρεχόμενων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και εφόσον η βλάβη υπερβαίνει το χρονικό όριο μίας (1) εργάσιμης ημέρας, από την επόμενη εργάσιμη της δήλωσης της βλάβης.

 Η πίστωση στις ανωτέρω αναφερόμενες περιπτώσεις πραγματοποιείται από τον πάροχο αυτόματα, προς τους συνδρομητές που έχουν δηλώσει βλάβη, σε επόμενο λογαριασμό του συνδρομητή, εντός εξαμήνου από την άρση της βλάβη, χωρίς προηγούμενη σχετική αίτηση του συνδρομητή. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να φαίνεται σαφώς στο λογαριασμό χρέωσης του συνδρομητή η πίστωση αυτή καθώς και η χρονική περίοδος κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η διακοπή.

3. Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον συνδρομητή των συμβατικών του υποχρεώσεων, λόγω ύπαρξης ληξιπρόθεσμης και απαιτητής οφειλής του τελευταίου προς τον πάροχο, αυτός οφείλει να ειδοποιεί τον συνδρομητή, ακόμη και διαμέσου του λογαριασμού του, για την απειλούμενη προσωρινή ή μόνιμη διακοπή και να προβαίνει σε προσωρινή διακοπή της παροχής των υπηρεσιών μόνο μετά τη πάροδο δεκαπέντε (15) ημερών από την νόμιμη και προσήκουσα κοινοποίηση προς αυτόν της σχετικής ειδοποίησης.

 Η αποστολή σχετικού γραπτού μηνύματος (SMS) δεν λογίζεται ως νόμιμη ειδοποίηση. Η διακοπή αυτή εφόσον είναι τεχνικώς εφικτό, περιορίζεται στην συγκεκριμένη υπηρεσία για την οποία δεν γίνεται εξόφληση. Κατά τη περίοδο προσωρινής διακοπής και εφόσον αυτό είναι συμβατό με τη συγκεκριμένη υπηρεσία θα πρέπει να επιτρέπεται η λήψη εισερχόμενων κλήσεων, εφόσον αυτές δεν χρεώνονται στον καλούμενο και η πραγματοποίηση εξερχόμενων κλήσεων που δεν συνεπάγονται χρέωση (ανεξάρτητα

του σχήματος τιμολόγησης δηλαδή ανά λεπτό, ανά κλήση ή χρόνο ομιλίας που συμπεριλαμβάνεται στο μηνιαίο πάγιο) για τον Συνδρομητή.Ο πάροχος κατά την περίοδο προσωρινής διακοπής δύναται να χρεώνει τα πάγια τέλη σύνδεσης στο τηλεφωνικό δίκτυο συμπεριλαμβανομένων και τελών που αφορούν σε προπληρωμένα πακέτα με την εξαίρεση της περίπτωσης όπου η προσωρινή διακοπή διαρκεί ολόκληρη την περίοδο τιμολόγησης οπότε ο πάροχος δύναται να χρεώνει μόνο τα πάγια τέλη σύνδεσης στο τηλεφωνικό δίκτυο που αντιστοιχούν στις παρεχόμενες υπηρεσίες για τις οποίες δεν υφίσταται προσωρινή διακοπή, μη συμπεριλαμβανομένων τελών που αφορούν σε προπληρωμένα πακέτα υπηρεσιών.

 Τα τέλη αυτά αναγράφονται ρητά στην σύμβαση του συνδρομητή. Κατά την προσωρινή διακοπή ο πάροχος οφείλει να ενημερώνει τον συνδρομητή για τις ανωτέρω χρεώσεις και ο συνδρομητής δύναται να αιτηθεί την άμεση οριστική διακοπή του.

4. Οι πάροχοι Δημόσιων Τηλεφωνικών Υπηρεσιών υποχρεούνται να διατηρούν τα δεδομένα για την επιβεβαίωση των χρεώσεων των λογαριασμών των συνδρομητών τους για χρονικό διάστημα ίσο με το μέγιστο χρονικό διάστημα που επιτρέπεται, από την κείμενη νομοθεσία προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, να πραγματοποιείται η φύλαξη και η επεξεργασία αυτών.

... συνέχεια ► http://www.omadazita.gr/2014/03/31_29.html#ixzz2xN2Leb9C

Σκέψεις πάνω στο ’21. Του Σαράντου Καργάκου

Σκέψεις πάνω στο ’21. Του Σαράντου Καργάκου

Μπορεί κάποιοι τότε από τους αγωνιστές να μην είχαν ελληνική φωνή, είχαν όμως ελληνική ψυχή. Σήμερα κάποιοι έχουν ελληνική φωνή αλλ’ όχι ελληνική ψυχή.

· Η δυσφήμηση του ’21 είναι θέμα προβολής. Στην Ελλάδα του σήμερα μερικοί, για να διαφημιστούν, επιλέγουν να εξευτελιστούν.
· Το ’21είναι ο λαμπρότερος ναός της Ελληνικής Ιστορίας. Κάποιοι που διακατέχονται από Ηροστράτειο Σύνδρομο, επιχειρούν να τον πυρπολήσουν, για ν’ ακουστεί τ’ όνομά τους. Έχουν σαν πρότυπο τον Ηρόστρατο που πυρπόλησε το ναό της Εφεσίας Αρτέμιδος για να μείνει το όνομά του στην ιστορία.

· Δεν ήταν όλοι οι συμμετάσχοντες στον Αγώνα λουλούδια για μύρισμα. Συνεπώς, σπορά δεν άφησαν μόνο ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Μιαούλης και ο Κανάρης. Σπορά και άφθονη κοπριά άφησε και ο... Νενέκος. Γι’ αυτό φυτρώνουν σήμερα άφθονα άνθη του κακού.
· Έσφαλαν οι ποιητές Διονύσιος Σολωμός και Ανδρέας Κάλβος που ύμνησαν εκείνους τους αγωνιστές. Όφειλαν να διαβάσουν κάποιες σύγχρονες συγγραφές που τους βγάζουν «κατσαπλιάδες».
· Αν ο αφορισμός της Επαναστάσεως του Υψηλάντη από την Ιερά Σύνοδο και τον πατριάρχη είχε τότε κάποιο νόημα (αποτροπή σφαγιασμού αμάχου πληθυσμού), ποιο νόημα έχουν στον παρόντα καιρό οι αφορισμοί του ’21; Ελπίζουν σε κάποια επάνοδο της Τουρκίας ή σε έκδοση έργων τους στην Τουρκία;
· Το ’21 ήταν ένας ορμητικός άνεμος. Και κατά το παροιμιακό, «οι κατ’ άνεμον πτύοντες τα εαυτών πρόσωπα πτύουσι».
· Είχε πει ο Όσκαρ Ουάιλντ: «Το πνεύμα έχει τα όριά του, η κουταμάρα όχι».
· Είχε πει ο Μολιέρος: «Οι φθονεροί πεθαίνουν· ο φθόνος ποτέ!». Το είχε επισημάνει ο Σολωμός στην ωδή που έγραψε για τον Μάρκο Μπότσαρη: «Και ο φθόνος τού στέκει ζερβά».
· Ας μη λέμε κακό για τους αγωνιστές του ’21. Ήσαν κι αυτοί ικανοί να το κάνουν πιο καλά από μας. Φαντάζεστε τι θα μας έσουρνε ο Καραϊσκάκης, αν έβγαινε από τα σκότη του Άδη και άκουγε όσα ακούμε εμείς;
· Και, τέλος πάντων, το δέντρο που κάνει καρπούς πετροβολάνε.
· Με επιλεκτικές φράσεις μπορείς να αποδείξεις ότι ο ήλιος βγαίνει από τη... Δύση!
· Ασφαλώς οι σφαγές ενοχλούν κάποιους λεπτοστόμαχους δανδήδες του πνεύματος. Αλλ’ οι επαναστάσεις δεν γίνονται με κομφετί. Κι όπως είπε ο Ίψεν, κανείς δεν προσέρχεται σ’ αυτές με... φράκο. Η Ελληνική Επανάσταση είχε πολύ αίμα. Κι έβγαινε μέσα από πολύ αίμα. Μόνο που το αίμα αυτό ήταν ελληνικό. Όσοι επικαλούνται τον Σολωμό, πρέπει να θυμούνται τους στίχους του «Ύμνου»:
«Καί τό ροῦχο σου ἔσταζ’ αἷμα
πλῆθος αἷμα ἐλληνικό...»
· Καμμιά επανάσταση δεν είναι ειδυλλιακό τοπίο. Τις ωραιοπαθείς εικόνες μπορεί να βρει κανείς σε διαφημιστικές αφίσσες.
sarantoskargakos.gr

Σκέψεις πάνω στο ’21. Του Σαράντου Καργάκου

Σκέψεις πάνω στο ’21. Του Σαράντου Καργάκου

Μπορεί κάποιοι τότε από τους αγωνιστές να μην είχαν ελληνική φωνή, είχαν όμως ελληνική ψυχή. Σήμερα κάποιοι έχουν ελληνική φωνή αλλ’ όχι ελληνική ψυχή.

· Η δυσφήμηση του ’21 είναι θέμα προβολής. Στην Ελλάδα του σήμερα μερικοί, για να διαφημιστούν, επιλέγουν να εξευτελιστούν.
· Το ’21είναι ο λαμπρότερος ναός της Ελληνικής Ιστορίας. Κάποιοι που διακατέχονται από Ηροστράτειο Σύνδρομο, επιχειρούν να τον πυρπολήσουν, για ν’ ακουστεί τ’ όνομά τους. Έχουν σαν πρότυπο τον Ηρόστρατο που πυρπόλησε το ναό της Εφεσίας Αρτέμιδος για να μείνει το όνομά του στην ιστορία.

· Δεν ήταν όλοι οι συμμετάσχοντες στον Αγώνα λουλούδια για μύρισμα. Συνεπώς, σπορά δεν άφησαν μόνο ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Μιαούλης και ο Κανάρης. Σπορά και άφθονη κοπριά άφησε και ο... Νενέκος. Γι’ αυτό φυτρώνουν σήμερα άφθονα άνθη του κακού.
· Έσφαλαν οι ποιητές Διονύσιος Σολωμός και Ανδρέας Κάλβος που ύμνησαν εκείνους τους αγωνιστές. Όφειλαν να διαβάσουν κάποιες σύγχρονες συγγραφές που τους βγάζουν «κατσαπλιάδες».
· Αν ο αφορισμός της Επαναστάσεως του Υψηλάντη από την Ιερά Σύνοδο και τον πατριάρχη είχε τότε κάποιο νόημα (αποτροπή σφαγιασμού αμάχου πληθυσμού), ποιο νόημα έχουν στον παρόντα καιρό οι αφορισμοί του ’21; Ελπίζουν σε κάποια επάνοδο της Τουρκίας ή σε έκδοση έργων τους στην Τουρκία;
· Το ’21 ήταν ένας ορμητικός άνεμος. Και κατά το παροιμιακό, «οι κατ’ άνεμον πτύοντες τα εαυτών πρόσωπα πτύουσι».
· Είχε πει ο Όσκαρ Ουάιλντ: «Το πνεύμα έχει τα όριά του, η κουταμάρα όχι».
· Είχε πει ο Μολιέρος: «Οι φθονεροί πεθαίνουν· ο φθόνος ποτέ!». Το είχε επισημάνει ο Σολωμός στην ωδή που έγραψε για τον Μάρκο Μπότσαρη: «Και ο φθόνος τού στέκει ζερβά».
· Ας μη λέμε κακό για τους αγωνιστές του ’21. Ήσαν κι αυτοί ικανοί να το κάνουν πιο καλά από μας. Φαντάζεστε τι θα μας έσουρνε ο Καραϊσκάκης, αν έβγαινε από τα σκότη του Άδη και άκουγε όσα ακούμε εμείς;
· Και, τέλος πάντων, το δέντρο που κάνει καρπούς πετροβολάνε.
· Με επιλεκτικές φράσεις μπορείς να αποδείξεις ότι ο ήλιος βγαίνει από τη... Δύση!
· Ασφαλώς οι σφαγές ενοχλούν κάποιους λεπτοστόμαχους δανδήδες του πνεύματος. Αλλ’ οι επαναστάσεις δεν γίνονται με κομφετί. Κι όπως είπε ο Ίψεν, κανείς δεν προσέρχεται σ’ αυτές με... φράκο. Η Ελληνική Επανάσταση είχε πολύ αίμα. Κι έβγαινε μέσα από πολύ αίμα. Μόνο που το αίμα αυτό ήταν ελληνικό. Όσοι επικαλούνται τον Σολωμό, πρέπει να θυμούνται τους στίχους του «Ύμνου»:
«Καί τό ροῦχο σου ἔσταζ’ αἷμα
πλῆθος αἷμα ἐλληνικό...»
· Καμμιά επανάσταση δεν είναι ειδυλλιακό τοπίο. Τις ωραιοπαθείς εικόνες μπορεί να βρει κανείς σε διαφημιστικές αφίσσες.
sarantoskargakos.gr

ΕΝΩΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

2^Ο ΧΙΛΜ. ΠΕΡ. ΟΔΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΤΗΛ.& FAX 24410-42 444 

 T.K. 43 100- ΚΑΡΔΙΤΣΑ                                                                     

ΕΝΩΣΗ    ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ   ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ                     ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΕΤΗΣΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ   

                         ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2014

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ  << ΚΙΕΡΙΟΝ >> 04-04-2014

                             ΩΡΑ 18:00

ΘΑ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ  ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ  ΤΗΣ Π.Ο.ΑΣ.Υ. ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ.

   Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ 

ΕΝΩΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

2^Ο ΧΙΛΜ. ΠΕΡ. ΟΔΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΤΗΛ.& FAX 24410-42 444 

 T.K. 43 100- ΚΑΡΔΙΤΣΑ                                                                     

ΕΝΩΣΗ    ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ   ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ                     ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΕΤΗΣΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ   

                         ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2014

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ  << ΚΙΕΡΙΟΝ >> 04-04-2014

                             ΩΡΑ 18:00

ΘΑ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ  ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ  ΤΗΣ Π.Ο.ΑΣ.Υ. ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ.

   Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ 

Μάρτιος του 1964: Ο Ινονού ξεκινά την επιχείρηση εκτοπισμού των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη *

Μάρτιος του 1964: Ο Ινονού ξεκινά την επιχείρηση εκτοπισμού των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη *

Αναρτήθηκε από ΖΗΤΑ blog 24 Μαρτίου 2014 | 19:42

ZHTA blog ➤ Η κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, τον Μάρτιο του 1964, έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο της διάλυσης της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης. Τα προηγούμενα σχέδια αφανισμού είχαν αποτύχει να εκριζώσουν στην ολότητα τον ελληνισμό της Πόλης, κορυφαία των οποίων ήταν η απαγόρευση πλήθους επαγγελμάτων (νόμος 2007/1932),

 η επιστράτευση το 1941 στα τάγματα εργασίας όλων των ανδρών 18-45 ετών της ελληνικής, της αρμενικής και της εβραϊκής μειονότητας, ο Φόρος Ευμάρειας (Βαρλίκι, 1942-44) με σκοπό την οικονομική καταστροφή των μειονοτήτων και ακόμα
η Νύκτα Τρόμου της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 κατά την οποία εφαρμόστηκε ένα κεραυνοβόλο σχέδιο καταστροφής του ελληνισμού της Πόλης, που προετοιμάστηκε από τη Διοίκηση Ανορθόδοξου Πολέμου της Τουρκίας με τη συνεργασία της τότε κυβέρνησης, όπως έχει αποδειχθεί πρόσφατα.

Τα ιστορικά στοιχεία που έχουν προκύψει με τη δημοσίευση των Πρακτικών της Δίκης των γεγονότων της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955, στη νήσο Πλάτη, εναντίον της ανατραπείσας κυβέρνησης Μεντερές με το στρατιωτικό κίνημα της 27ης Μαΐου 1960, δείχνουν ότι το σχέδιο της μαζικής απέλασης Ελλήνων υπηκόων που διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη με το καθεστώς «Εταμπλί», είχε καταστρωθεί από το 1957. Κατά την κατάθεσή του ο μάρτυρας στρατηγός Ρεφίκ Τουλγκά, με την ιδιότητα του υπασπιστή του ανατραπέντος προέδρου της Τουρκίας Τζελάλ Μπαγιάρ,

 ανέφερε ότι ο τελευταίος τού αποκάλυψε ότι υπάρχει σχέδιο απέλασης των Ελλήνων υπηκόων και κατάσχεσης των περιουσιών τους. Τόσο ο Ινονού όσο και ο Μπαγιάρ, στρατιωτικός ο πρώτος και οικονομολόγος ο δεύτερος, έχουν προέλευση από το Κομιτάτο Ενωση και Πρόοδος του οποίου η ιδεολογία κυβέρνησε την Τουρκία από το 1908, χωρίς ουσιαστικά διαλείμματα, μέχρι τουλάχιστον το έτος 2004 και ακόμα αποτελεί ισχυρή ιδεολογία και έχει επιρροή στα σημερινά γεγονότα στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας.

 Ο Ινονού υπήρξε διοικητής στις αρμενικές επαρχίες την περίοδο 1915-17 των φοβερών εκτοπισμών αλλά και αρχιτέκτονας των διωγμών κατά των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων την περίοδο μετά το 1923 και ειδικότερα κατά της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Πόλης και των νησιών της Ιμβρου και της Τενέδου, που είχαν εξαιρεθεί της ανταλλαγής των πληθυσμών. Ο Μπαγιάρ υπήρξε εκτελεστικό στέλεχος του Κομιτάτου της περιοχής της Σμύρνης και ειδικότερα της Τεσκελάτι Μαχσουσά (Ειδική Υπηρεσία),

 του παραστρατιωτικού κλάδου του Κομιτάτου, την περίοδο 1914-18, κατά τη διάρκεια των μαζικών διωγμών των ελληνικών κοινοτήτων της δυτικής Μικράς Ασίας. Η αναφορά στα δύο αυτά ισχυρά άτομα –που υπήρξαν θανάσιμοι αντίπαλοι– του πολιτικού σκηνικού της Τουρκίας, δείχνει την αδιάκοπη πολιτική κατά των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων με σκοπό τον αφανισμό τους.

Το σχέδιο των διώξεων ήταν έτοιμο από το 1957

Αποτελεί μέγιστη πλάνη, που λέγεται εσκεμμένα ή όχι, ότι οι Ελληνες υπήκοοι στην Κωνσταντινούπολη υπάγονταν στη Συμφωνία της Αγκυρας της 30ής Οκτωβρίου 1930 και ότι η τουρκική κυβέρνηση καταγγέλλοντας μονομερώς τη Σύμβαση αυτή, είχε το δικαίωμα να απαγορεύσει τη διαμονή των Ελλήνων υπηκόων στην Κωνσταντινούπολη.

H Σύμβαση «Περί της Ανταλλαγής των Ελληνικών και Μουσουλμανικών Πληθυσμών», που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Διεθνούς Συνθήκης της Λωζάννης, στο Αρθρο 2 όριζε τους εξαιρούμενους από την ανταλλαγή Ελληνες κατοίκους της Κωνσταντινούπολης ως εξής: «Θέλουσι θεωρηθή ως Ελληνες της Κωνσταντινουπόλεως, πάντες οι Ελληνες οι εγκατεστημένοι ήδη προ της 30ής Οκτωβρίου 1918, εν τη περιφέρεια της Νομαρχίας Κωνσταντινουπόλεως, ως αυτή καθορίζεται διά του νόμου του 1912». Πρέπει να σημειωθεί ότι στην επίσημη καταμέτρηση των πληθυσμών το 1927 σε σύνολο περίπου 120.000 Ελλήνων της Πόλης οι 26.000 ήταν Ελληνες υπήκοοι που υπάγονταν στο καθεστώς «Εταμπλί». Τον Ιούνιο του 1932, εν μέσω μιας ατμόσφαιρας ενθουσιασμού της «Ελληνοτουρκικής Φιλίας»,

 που ακολούθησε την επίσκεψη του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου στην Αγκυρα το φθινόπωρο του 1930, η κυβέρνηση της Τουρκίας απαγόρευσε την άσκηση ενός μεγάλου συνόλου επαγγελμάτων στους Ελληνες υπηκόους, με αποτέλεσμα να εκπατριστούν περίπου 15.000 από αυτούς την περίοδο 1932-34. Το έτος 1964 ο αριθμός των Ελλήνων υπηκόων ήταν 12.000 σε σύνολο 90.000 ομογενών στην Πόλη.

Η προσεκτική ανάλυση των δεινών που υπέστη η ελληνορθόδοξη κοινότητα της Κωνσταντινούπολης και των νησιών της Ιμβρου και Τενέδου δείχνει την εξής αλήθεια: ότι τα επιμέρους σχέδια των καταπιεστικών και διωκτικών μέτρων αποτελούν κεντρική κρατική πολιτική, σχεδιασμένα σε στρατηγικό επίπεδο ανεξάρτητα από την πορεία των διακρατικών σχέσεων μεταξύ της Ελλάδος και Τουρκίας, των οποίων η εφαρμογή γίνεται όταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι κατάλληλη. Η αρχή αυτή ισχύει και στην περίπτωση των απελάσεων του 1964.

 Ενώ το σχέδιο είναι έτοιμο τουλάχιστον από το 1957, μάλιστα σχεδιασμένο από το κόμμα του Αντνάν Μεντερές, εφαρμόζεται το 1964 από το αντίπαλο κόμμα με αφορμή τις διακοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο που επαναλαμβάνονται με ένταση από τα Χριστούγεννα του 1963 και ενώ στην Ελλάδα επικρατεί πολιτική αστάθεια. Είναι σίγουρο ότι και να μη συνέβαινε η ελληνοτουρκική σύγκρουση στην Κύπρο, που υπήρξε εισαγόμενη από τον βρετανικό παράγοντα, η τύχη του Ελληνισμού της Πόλης και των νησιών της Ιμβρου και Τενέδου θα ήταν ίδια, με το δεδομένο της συνεχούς πολιτικής του κράτους της Τουρκίας κατά των «μη αφομοιώσιμων» πληθυσμών και της αδιάφορης στάσης των χωρών που είχαν συνυπογράψει τη Συνθήκη της Λωζάννης, και βέβαια πρώτης της Ελλάδος.

Αδιαμφισβήτητα η απέλαση των Ελλήνων υπηκόων το 1964-65 υπήρξε μια από τις πλέον βάναυσες παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης. Η οποιαδήποτε επίλυση της Συμφωνίας της Αγκυρας του 1930 δεν ισχύει, αφού δεν μπορεί η διεθνής σύμβαση της Λωζάννης να αντικατασταθεί από μια διμερή σύμβαση. Επίσης, η απέλαση των περίπου 12.000 Ελλήνων της Πόλης υπήρξε μια πράξη μείζονος κλίμακας παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου όπως του Καταστατικού του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1950) που η Τουρκία είχε ενστερνιστεί από το 1954.

 Ο βάναυσος και βίαιος τρόπος με τον οποίον διενεργούνταν οι απελάσεις, με τη δέσμευση όλων των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων υπηκόων για πολλές δεκαετίες –οι συνέπειες υφίστανται μέχρι σήμερα– κάτω από ένα έντονο κλίμα τρομοκράτησης του ελληνισμού της Πόλης την περίοδο 1964-65, με την παράλληλη εφαρμογή του προγράμματος διάλυσης των ελληνικών κοινοτήτων των νήσων της Ιμβρου και Τενέδου, αποτελούν μείζονος κλίμακας παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων με νομικές συνέπειες που δεν παραγράφονται.

Πολλαπλές ευθύνες

Πρέπει να τονιστεί ότι ευθύνη δεν έχει μόνο η τουρκική κυβέρνηση για τη θεραπεία και αποκατάσταση των θυμάτων, αλλά και οι κυβερνήσεις που έχουν συνυπογράψει τη Συνθήκη της Λωζάννης και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ρώμης (1950), επειδή καμία από αυτές δεν έχει προβεί μέχρι σήμερα σε ενέργειες προς τα διεθνή δικαστήρια για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Οι απελάσεις του 1964 επέφεραν καίριο πλήγμα για τον ελληνισμό της Πόλης, καθώς ο αριθμός των Ελλήνων της Πόλης μειώθηκε από 90.000 σε 30.000 σε διάστημα ενός έτους.

 Η ανακοίνωση της έναρξης των απελάσεων γίνεται τη 16η Μαρτίου 1964 και αρχίζει αμέσως η ανακοίνωση καταλόγων Ελλήνων υπηκόων και παράλληλα η πρόσκληση αυτών σε ατμόσφαιρα τρομοκρατίας στο 4ο Τμήμα Ασφαλείας Κωνσταντινουπόλεως με αντιμετώπιση αυτών ως εγκληματιών του ποινικού δικαίου. Κορυφαία πράξη βίας υπήρξε ο εξαναγκασμός να υπογράψουν δήλωση που δεν επιτρεπόταν να διαβάσουν ότι δήθεν είχαν διενεργήσει βλαβερές ενέργειες κατά της Τουρκίας. Παράλληλα τα καταπιεστικά μέτρα επεκτείνονταν σε όλα τα μέλη και ιδρύματα της ομογένειας.

Αρκεί να αναφέρουμε τον έντονο οικονομικό αποκλεισμό που οργανώθηκε με την ανοχή της κυβέρνησης της Τουρκίας από τις δεξιές και αριστερές εθνικιστικές φοιτητικές οργανώσεις, αρχίζοντας τον Απρίλιο του 1964, αλλά και την τρομοκράτηση γενικότερα του ελληνικού πληθυσμού περί επικείμενης βίας, συνεχή προπαγάνδα κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου με κυβερνητικές δηλώσεις και δημοσιεύσεις του κατευθυνόμενου Τύπου.

 Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ανακριτικής έρευνας κατά της διοίκησης του μείζονος Ιδρύματος Βαλουκλί, αρχές του 1964, με αφορμή τη δωρεά που είχε στείλει η Παγκόσμια Ενωση Εκκλησιών, μιας κεντρικής μονάδας θέρμανσης για το νοσοκομείο, με την κατηγορία ότι περιείχε οπλισμό. Ειδικός στόχος των διωγμών υπήρξαν τα σχολεία με τον διορισμό «υποδιευθυντών» με απόλυτες εξουσίες και αποστολή να καταστρέψουν τα σχολεία με προφανή σκοπό τη διάλυση του κοινωνικού ιστού της ομογένειας.

Ερασιτεχνική και αδιάφορη η αντίδραση της Αθήνας

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι όλες αυτές οι ενέργειες ενορχηστρώνονταν από την Ειδική Επιτροπή Μειονοτήτων που είχε ιδρυθεί το φθινόπωρο του 1962 και λειτουργούσε στο πρωθυπουργικό γραφείο και της οποίας ο ρόλος αποκαλύφθηκε το 2004 όταν καταργήθηκε. Για πολλά χρόνια, στέλεχος της Επιτροπής αυτής ήταν ο Οκτάι Ενγκίν, ο προβοκάτορας που είχε τοποθετήσει τη νύκτα της 5ης Σεπτεμβρίου 1955 στο προξενείο της Τουρκίας την εκρηκτική ύλη που είχε αποτελέσει το σύνθημα για την έναρξη των επιθέσεων κατά του ελληνισμού της Πόλης.

Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι η αντίδραση των ελληνικών κυβερνήσεων της περιόδου 1964-74 υπήρξε από αδιάφορη μέχρι ερασιτεχνική, που πηγάζει από την αρχή ότι είναι καλό να ξεμπερδεύουμε από «πονοκεφάλους» της ύπαρξης μειονοτήτων, που πηγάζει από τη μυωπική αντίληψη έθνους κράτους, μια καταστροφική αρχή που εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται όχι μόνο στην περίπτωση των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων της Τουρκίας, αλλά και της Βορείου Ηπείρου, χωρών της Παρευξείνιας Ζώνης και της Αιγύπτου.

... συνέχεια ► http://www.omadazita.gr/2014/03/1964.html#ixzz2wuOgY78a

Μάρτιος του 1964: Ο Ινονού ξεκινά την επιχείρηση εκτοπισμού των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη *

Μάρτιος του 1964: Ο Ινονού ξεκινά την επιχείρηση εκτοπισμού των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη *

Αναρτήθηκε από ΖΗΤΑ blog 24 Μαρτίου 2014 | 19:42

ZHTA blog ➤ Η κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, τον Μάρτιο του 1964, έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο της διάλυσης της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης. Τα προηγούμενα σχέδια αφανισμού είχαν αποτύχει να εκριζώσουν στην ολότητα τον ελληνισμό της Πόλης, κορυφαία των οποίων ήταν η απαγόρευση πλήθους επαγγελμάτων (νόμος 2007/1932),

 η επιστράτευση το 1941 στα τάγματα εργασίας όλων των ανδρών 18-45 ετών της ελληνικής, της αρμενικής και της εβραϊκής μειονότητας, ο Φόρος Ευμάρειας (Βαρλίκι, 1942-44) με σκοπό την οικονομική καταστροφή των μειονοτήτων και ακόμα
η Νύκτα Τρόμου της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 κατά την οποία εφαρμόστηκε ένα κεραυνοβόλο σχέδιο καταστροφής του ελληνισμού της Πόλης, που προετοιμάστηκε από τη Διοίκηση Ανορθόδοξου Πολέμου της Τουρκίας με τη συνεργασία της τότε κυβέρνησης, όπως έχει αποδειχθεί πρόσφατα.

Τα ιστορικά στοιχεία που έχουν προκύψει με τη δημοσίευση των Πρακτικών της Δίκης των γεγονότων της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955, στη νήσο Πλάτη, εναντίον της ανατραπείσας κυβέρνησης Μεντερές με το στρατιωτικό κίνημα της 27ης Μαΐου 1960, δείχνουν ότι το σχέδιο της μαζικής απέλασης Ελλήνων υπηκόων που διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη με το καθεστώς «Εταμπλί», είχε καταστρωθεί από το 1957. Κατά την κατάθεσή του ο μάρτυρας στρατηγός Ρεφίκ Τουλγκά, με την ιδιότητα του υπασπιστή του ανατραπέντος προέδρου της Τουρκίας Τζελάλ Μπαγιάρ,

 ανέφερε ότι ο τελευταίος τού αποκάλυψε ότι υπάρχει σχέδιο απέλασης των Ελλήνων υπηκόων και κατάσχεσης των περιουσιών τους. Τόσο ο Ινονού όσο και ο Μπαγιάρ, στρατιωτικός ο πρώτος και οικονομολόγος ο δεύτερος, έχουν προέλευση από το Κομιτάτο Ενωση και Πρόοδος του οποίου η ιδεολογία κυβέρνησε την Τουρκία από το 1908, χωρίς ουσιαστικά διαλείμματα, μέχρι τουλάχιστον το έτος 2004 και ακόμα αποτελεί ισχυρή ιδεολογία και έχει επιρροή στα σημερινά γεγονότα στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας.

 Ο Ινονού υπήρξε διοικητής στις αρμενικές επαρχίες την περίοδο 1915-17 των φοβερών εκτοπισμών αλλά και αρχιτέκτονας των διωγμών κατά των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων την περίοδο μετά το 1923 και ειδικότερα κατά της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Πόλης και των νησιών της Ιμβρου και της Τενέδου, που είχαν εξαιρεθεί της ανταλλαγής των πληθυσμών. Ο Μπαγιάρ υπήρξε εκτελεστικό στέλεχος του Κομιτάτου της περιοχής της Σμύρνης και ειδικότερα της Τεσκελάτι Μαχσουσά (Ειδική Υπηρεσία),

 του παραστρατιωτικού κλάδου του Κομιτάτου, την περίοδο 1914-18, κατά τη διάρκεια των μαζικών διωγμών των ελληνικών κοινοτήτων της δυτικής Μικράς Ασίας. Η αναφορά στα δύο αυτά ισχυρά άτομα –που υπήρξαν θανάσιμοι αντίπαλοι– του πολιτικού σκηνικού της Τουρκίας, δείχνει την αδιάκοπη πολιτική κατά των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων με σκοπό τον αφανισμό τους.

Το σχέδιο των διώξεων ήταν έτοιμο από το 1957

Αποτελεί μέγιστη πλάνη, που λέγεται εσκεμμένα ή όχι, ότι οι Ελληνες υπήκοοι στην Κωνσταντινούπολη υπάγονταν στη Συμφωνία της Αγκυρας της 30ής Οκτωβρίου 1930 και ότι η τουρκική κυβέρνηση καταγγέλλοντας μονομερώς τη Σύμβαση αυτή, είχε το δικαίωμα να απαγορεύσει τη διαμονή των Ελλήνων υπηκόων στην Κωνσταντινούπολη.

H Σύμβαση «Περί της Ανταλλαγής των Ελληνικών και Μουσουλμανικών Πληθυσμών», που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Διεθνούς Συνθήκης της Λωζάννης, στο Αρθρο 2 όριζε τους εξαιρούμενους από την ανταλλαγή Ελληνες κατοίκους της Κωνσταντινούπολης ως εξής: «Θέλουσι θεωρηθή ως Ελληνες της Κωνσταντινουπόλεως, πάντες οι Ελληνες οι εγκατεστημένοι ήδη προ της 30ής Οκτωβρίου 1918, εν τη περιφέρεια της Νομαρχίας Κωνσταντινουπόλεως, ως αυτή καθορίζεται διά του νόμου του 1912». Πρέπει να σημειωθεί ότι στην επίσημη καταμέτρηση των πληθυσμών το 1927 σε σύνολο περίπου 120.000 Ελλήνων της Πόλης οι 26.000 ήταν Ελληνες υπήκοοι που υπάγονταν στο καθεστώς «Εταμπλί». Τον Ιούνιο του 1932, εν μέσω μιας ατμόσφαιρας ενθουσιασμού της «Ελληνοτουρκικής Φιλίας»,

 που ακολούθησε την επίσκεψη του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου στην Αγκυρα το φθινόπωρο του 1930, η κυβέρνηση της Τουρκίας απαγόρευσε την άσκηση ενός μεγάλου συνόλου επαγγελμάτων στους Ελληνες υπηκόους, με αποτέλεσμα να εκπατριστούν περίπου 15.000 από αυτούς την περίοδο 1932-34. Το έτος 1964 ο αριθμός των Ελλήνων υπηκόων ήταν 12.000 σε σύνολο 90.000 ομογενών στην Πόλη.

Η προσεκτική ανάλυση των δεινών που υπέστη η ελληνορθόδοξη κοινότητα της Κωνσταντινούπολης και των νησιών της Ιμβρου και Τενέδου δείχνει την εξής αλήθεια: ότι τα επιμέρους σχέδια των καταπιεστικών και διωκτικών μέτρων αποτελούν κεντρική κρατική πολιτική, σχεδιασμένα σε στρατηγικό επίπεδο ανεξάρτητα από την πορεία των διακρατικών σχέσεων μεταξύ της Ελλάδος και Τουρκίας, των οποίων η εφαρμογή γίνεται όταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι κατάλληλη. Η αρχή αυτή ισχύει και στην περίπτωση των απελάσεων του 1964.

 Ενώ το σχέδιο είναι έτοιμο τουλάχιστον από το 1957, μάλιστα σχεδιασμένο από το κόμμα του Αντνάν Μεντερές, εφαρμόζεται το 1964 από το αντίπαλο κόμμα με αφορμή τις διακοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο που επαναλαμβάνονται με ένταση από τα Χριστούγεννα του 1963 και ενώ στην Ελλάδα επικρατεί πολιτική αστάθεια. Είναι σίγουρο ότι και να μη συνέβαινε η ελληνοτουρκική σύγκρουση στην Κύπρο, που υπήρξε εισαγόμενη από τον βρετανικό παράγοντα, η τύχη του Ελληνισμού της Πόλης και των νησιών της Ιμβρου και Τενέδου θα ήταν ίδια, με το δεδομένο της συνεχούς πολιτικής του κράτους της Τουρκίας κατά των «μη αφομοιώσιμων» πληθυσμών και της αδιάφορης στάσης των χωρών που είχαν συνυπογράψει τη Συνθήκη της Λωζάννης, και βέβαια πρώτης της Ελλάδος.

Αδιαμφισβήτητα η απέλαση των Ελλήνων υπηκόων το 1964-65 υπήρξε μια από τις πλέον βάναυσες παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης. Η οποιαδήποτε επίλυση της Συμφωνίας της Αγκυρας του 1930 δεν ισχύει, αφού δεν μπορεί η διεθνής σύμβαση της Λωζάννης να αντικατασταθεί από μια διμερή σύμβαση. Επίσης, η απέλαση των περίπου 12.000 Ελλήνων της Πόλης υπήρξε μια πράξη μείζονος κλίμακας παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου όπως του Καταστατικού του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1950) που η Τουρκία είχε ενστερνιστεί από το 1954.

 Ο βάναυσος και βίαιος τρόπος με τον οποίον διενεργούνταν οι απελάσεις, με τη δέσμευση όλων των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων υπηκόων για πολλές δεκαετίες –οι συνέπειες υφίστανται μέχρι σήμερα– κάτω από ένα έντονο κλίμα τρομοκράτησης του ελληνισμού της Πόλης την περίοδο 1964-65, με την παράλληλη εφαρμογή του προγράμματος διάλυσης των ελληνικών κοινοτήτων των νήσων της Ιμβρου και Τενέδου, αποτελούν μείζονος κλίμακας παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων με νομικές συνέπειες που δεν παραγράφονται.

Πολλαπλές ευθύνες

Πρέπει να τονιστεί ότι ευθύνη δεν έχει μόνο η τουρκική κυβέρνηση για τη θεραπεία και αποκατάσταση των θυμάτων, αλλά και οι κυβερνήσεις που έχουν συνυπογράψει τη Συνθήκη της Λωζάννης και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ρώμης (1950), επειδή καμία από αυτές δεν έχει προβεί μέχρι σήμερα σε ενέργειες προς τα διεθνή δικαστήρια για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Οι απελάσεις του 1964 επέφεραν καίριο πλήγμα για τον ελληνισμό της Πόλης, καθώς ο αριθμός των Ελλήνων της Πόλης μειώθηκε από 90.000 σε 30.000 σε διάστημα ενός έτους.

 Η ανακοίνωση της έναρξης των απελάσεων γίνεται τη 16η Μαρτίου 1964 και αρχίζει αμέσως η ανακοίνωση καταλόγων Ελλήνων υπηκόων και παράλληλα η πρόσκληση αυτών σε ατμόσφαιρα τρομοκρατίας στο 4ο Τμήμα Ασφαλείας Κωνσταντινουπόλεως με αντιμετώπιση αυτών ως εγκληματιών του ποινικού δικαίου. Κορυφαία πράξη βίας υπήρξε ο εξαναγκασμός να υπογράψουν δήλωση που δεν επιτρεπόταν να διαβάσουν ότι δήθεν είχαν διενεργήσει βλαβερές ενέργειες κατά της Τουρκίας. Παράλληλα τα καταπιεστικά μέτρα επεκτείνονταν σε όλα τα μέλη και ιδρύματα της ομογένειας.

Αρκεί να αναφέρουμε τον έντονο οικονομικό αποκλεισμό που οργανώθηκε με την ανοχή της κυβέρνησης της Τουρκίας από τις δεξιές και αριστερές εθνικιστικές φοιτητικές οργανώσεις, αρχίζοντας τον Απρίλιο του 1964, αλλά και την τρομοκράτηση γενικότερα του ελληνικού πληθυσμού περί επικείμενης βίας, συνεχή προπαγάνδα κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου με κυβερνητικές δηλώσεις και δημοσιεύσεις του κατευθυνόμενου Τύπου.

 Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ανακριτικής έρευνας κατά της διοίκησης του μείζονος Ιδρύματος Βαλουκλί, αρχές του 1964, με αφορμή τη δωρεά που είχε στείλει η Παγκόσμια Ενωση Εκκλησιών, μιας κεντρικής μονάδας θέρμανσης για το νοσοκομείο, με την κατηγορία ότι περιείχε οπλισμό. Ειδικός στόχος των διωγμών υπήρξαν τα σχολεία με τον διορισμό «υποδιευθυντών» με απόλυτες εξουσίες και αποστολή να καταστρέψουν τα σχολεία με προφανή σκοπό τη διάλυση του κοινωνικού ιστού της ομογένειας.

Ερασιτεχνική και αδιάφορη η αντίδραση της Αθήνας

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι όλες αυτές οι ενέργειες ενορχηστρώνονταν από την Ειδική Επιτροπή Μειονοτήτων που είχε ιδρυθεί το φθινόπωρο του 1962 και λειτουργούσε στο πρωθυπουργικό γραφείο και της οποίας ο ρόλος αποκαλύφθηκε το 2004 όταν καταργήθηκε. Για πολλά χρόνια, στέλεχος της Επιτροπής αυτής ήταν ο Οκτάι Ενγκίν, ο προβοκάτορας που είχε τοποθετήσει τη νύκτα της 5ης Σεπτεμβρίου 1955 στο προξενείο της Τουρκίας την εκρηκτική ύλη που είχε αποτελέσει το σύνθημα για την έναρξη των επιθέσεων κατά του ελληνισμού της Πόλης.

Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι η αντίδραση των ελληνικών κυβερνήσεων της περιόδου 1964-74 υπήρξε από αδιάφορη μέχρι ερασιτεχνική, που πηγάζει από την αρχή ότι είναι καλό να ξεμπερδεύουμε από «πονοκεφάλους» της ύπαρξης μειονοτήτων, που πηγάζει από τη μυωπική αντίληψη έθνους κράτους, μια καταστροφική αρχή που εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται όχι μόνο στην περίπτωση των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων της Τουρκίας, αλλά και της Βορείου Ηπείρου, χωρών της Παρευξείνιας Ζώνης και της Αιγύπτου.

... συνέχεια ► http://www.omadazita.gr/2014/03/1964.html#ixzz2wuOgY78a

Τί αλλάζει με τα μέχρι τώρα δεδομένα στη διανομή του πλεονάσματος προς τους ένστολους, Σε τί ποσό καθορίστηκε το πλαφόν

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

(2 ψήφοι)

Θυμίζουμε ότι η αρχική διευκρίνιση από επίσημες πηγές του υπουργείου Οικονομικών μετά τη δήλωση Σαμαρά για τη διανομή του πλεονάσματος στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και σε ότι αφορά στους ένστολους ήταν η εξής: "Οι ένστολοι που θα λάβουν το εφάπαξ επίδομα αλληλεγγύης ανέρχονται σε 64.065 άτομα. Από αυτούς οι 26.525 είναι αστυνομικοί, 2.315 λιμενικοί, 1.480 από το Πυροσβεστικό Σώμα και 33.745 του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Ως

όριο καθορίζονται τα 1.500 ευρώ στις ακαθάριστες τακτικές αποδοχές, χωρίς νυχτερινά και πενθήμερα. Το επίδομα θα δοθεί, εφάπαξ χωρίς κρατήσεις και φόρους, με βάσει το μηνιαίο εισόδημα που είχαν τον Ιανουάριο του 2014, ενώ η καταβολή του θα γίνει στις 9 Μαΐου του 2014."

Όπως υπολογίστηκε, τα χρήματα από το πλεόνασμα που αναλογούσε στους ένστολους ήταν τα 30.000.000 ευρώ.

Με βάση τα νέα δεδομένα, η πρώτη διαπίστωση είναι ότι αυξήθηκε κατά 5.000.000 ευρώ το ποσό που αναλογεί ως επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης στους ένστολους, ενώ πληροφορίες σημειώνουν ότι από άλλο κωδικό ενδέχετυαι να εξασφαλιστούν και άλλοι πόροι.
Η δεύτερη διαπίστωση είναι ότι αυξήθηκε τουλάχιστον κατά 8.000 και ο αριθμός των δικαιούχων.

Η τρίτη διαπίστωση αλλά ως προϊον πληροφορίας, είναι πως το πλαφόν τυπικά ανέβηκε από τα 1.500 ευρώ μικτά στα 1.540 ευρώ, όμως όπως γράψαμε, εκτός από την εξαίρεση των πενθήμερων και των νυχτερινών, θα τεθούν εκτός υπολογσμού και άλλα επιδόματα -σίγουρα των πολύτεκνων- που όμως ακόμα δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι αυτά.  

Επίσης, δεν διευκρινίζεται ακόμη εάν διατηρηθεί το ποσό των 500 ευρώ ή εάν πέσει στα 400 ώστε ναδιευρυνθεί ο αρθμόςτων δικαιούχων.

ΠΗΓΗ: BLOKO.GR

.

Τί αλλάζει με τα μέχρι τώρα δεδομένα στη διανομή του πλεονάσματος προς τους ένστολους, Σε τί ποσό καθορίστηκε το πλαφόν

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

(2 ψήφοι)

Θυμίζουμε ότι η αρχική διευκρίνιση από επίσημες πηγές του υπουργείου Οικονομικών μετά τη δήλωση Σαμαρά για τη διανομή του πλεονάσματος στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και σε ότι αφορά στους ένστολους ήταν η εξής: "Οι ένστολοι που θα λάβουν το εφάπαξ επίδομα αλληλεγγύης ανέρχονται σε 64.065 άτομα. Από αυτούς οι 26.525 είναι αστυνομικοί, 2.315 λιμενικοί, 1.480 από το Πυροσβεστικό Σώμα και 33.745 του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Ως

όριο καθορίζονται τα 1.500 ευρώ στις ακαθάριστες τακτικές αποδοχές, χωρίς νυχτερινά και πενθήμερα. Το επίδομα θα δοθεί, εφάπαξ χωρίς κρατήσεις και φόρους, με βάσει το μηνιαίο εισόδημα που είχαν τον Ιανουάριο του 2014, ενώ η καταβολή του θα γίνει στις 9 Μαΐου του 2014."

Όπως υπολογίστηκε, τα χρήματα από το πλεόνασμα που αναλογούσε στους ένστολους ήταν τα 30.000.000 ευρώ.

Με βάση τα νέα δεδομένα, η πρώτη διαπίστωση είναι ότι αυξήθηκε κατά 5.000.000 ευρώ το ποσό που αναλογεί ως επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης στους ένστολους, ενώ πληροφορίες σημειώνουν ότι από άλλο κωδικό ενδέχετυαι να εξασφαλιστούν και άλλοι πόροι.
Η δεύτερη διαπίστωση είναι ότι αυξήθηκε τουλάχιστον κατά 8.000 και ο αριθμός των δικαιούχων.

Η τρίτη διαπίστωση αλλά ως προϊον πληροφορίας, είναι πως το πλαφόν τυπικά ανέβηκε από τα 1.500 ευρώ μικτά στα 1.540 ευρώ, όμως όπως γράψαμε, εκτός από την εξαίρεση των πενθήμερων και των νυχτερινών, θα τεθούν εκτός υπολογσμού και άλλα επιδόματα -σίγουρα των πολύτεκνων- που όμως ακόμα δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι αυτά.  

Επίσης, δεν διευκρινίζεται ακόμη εάν διατηρηθεί το ποσό των 500 ευρώ ή εάν πέσει στα 400 ώστε ναδιευρυνθεί ο αρθμόςτων δικαιούχων.

ΠΗΓΗ: BLOKO.GR

.